Mudjeok e Yong


- - - - - -
SYMBOLIEK

 

Geschiedenis van het Tang Soo Do Moo Duk Kwan Tae Guk Ki Draken uit het verre Oosten

 

Geschiedenis van het Tang Soo Do


De gevechtskunst Tang Soo Do is vrij modern. Hoewel haar basis, de koreaanse methode Soo Bahk Do dateert van vele eeuwen her. De oorsprong hiervan in Korea voert ons terug naar de Kokuryo dynastie, welke in 37 voor Chr. werd gevestigd.

De wandschilderingen welke in de ruinen van de tijdens de Kokuryo dynastie gebouwde koninklijke graven werden gevonden, toonden reeds scenes van Tang Soo Do beoefening. Deze graven werden door een groepje Japanse archeologen in 1933 ontdekt en blijken in de periode van 3 en 427 na Chr. te zijn gebouwd. Uit historische geschriften blijkt ook dat een zekere koning Sang Wang zich vijf eeuwen geleden al liet vermaken met Tang Soo Do demonstraties, gegeven door soldaten die deze gevechtskunst machtig waren.

Tang Soo Do is een samengestelde stijl, bestaande uit 60% Soo Bahk Do, 30% Noord Chinese en 10% Zuid Chinese stijl. De vele gevarieerde traptechnieken, specifiek Koreaans, waardoor het Tang Soo Do onevennaarbaar is, zijn gebaseerd op Soo Bahk. Hoewel het reeds vele eeuwen in verschillende variaties bestond, ontwikkelde Soo Bahk zich voor het eerst gedurende de Shilla dynastie (618-935 na Chr.) maar beleefde haar bloei in tijdens de Koryo dynastie (935-1392 na Chr.) Tang Soo Do is zowel een harde als een zachte stijl, waarvan de hardheid ten dele is ontleend aan het Soo Bahk en haar zachte soepel vloeiende bewegingen aan de Noord Chinese systemen.

De man, dewelke de Tang Soo Do Moo Duk Kwan stijl ontwikkelde, grootmeester Hwang Kee, is een waar gevechtskundig wonder. Hij beheersde Taekyun (een ander Koreaans systeem, echter niets te maken met Tae Kwon Do, zoals men wel beweert) en Soo Bahk Do reeds op 22-jarige leeftijd. Op dat moment reisde hij (1936) naar China waar hij kennis maakte met de Chinese gevechtskunstvariatie, genaamd de Tang methode. Van 1936 tot 1945 combineerde hij het Soo Bahk Do met de Tang methode en ontwikkelde aldus hetgeen bekend zou worden als Tang Soo Do-Moo Duk Kwan.
H. Kee


Moo Duk Kwan is het instituut/school waar het Tang Soo Do wordt onderwezen met het doel zowel innerlijke als uiterlijke conflicten te doen stoppen.

Tang Soo Do is een unieke, veilige en effectieve zelfverdedigingsvorm.

Naar boven


Moo Duk Kwan


Oorsprokelijk bevindt zich aan beide zijden een groene lauwertak met elk 14 blaadjes. Deze stellen de 14 provincies van Korea voor en het bevorderen van vrede.

  • De 3 rode punten (zaden of bessen) in de lauwertakken aan iedere kant van het embleem, stellen de "3 duizend Li" voor, de afstand gaande van Noord naar Zuid van het "Land of Morning Calm" en het succes.
  • De 6 rode punten in totaal duiden op de aarde en stellen de zes werelddelen voor.
  • De vuist stelt Tang Soo Do en rechtvaardigheid voor.
  • Het karakter in het midden van de cirkel betekent Moo Duk Kwan.
  • Het karakter aan de linkerzijde van de cirkel betekent Tang en aan de rechterzijde van de cirkel Soo.
  • De diep blauwe kleur van het embleem stellen de 3 oceanen en de zwarte banden voor.
  • In zijn geheel symboliseert het de spreiding van de Moo Duk Kwan over de 14 provincies van Korea en over de oceanen naar de 6 werelddelen op aarde. De Moo Duk Kwan als internationale instelling, heeft tot doel vrede en menselijkheid te bevorderen, zoals het embleem dit in de verschillende facetten symboliseert.

    Naar boven
    Tae Guk Ki


    "Tae Guk" betekent "de oorsprong van alles in het universum". De cirkel in het midden van de vlag in een deel rood en een deel blauw gescheiden door een horizontale "S". Deze rode en blauwe delen symboliseren de Um en Yang theorie van eeuwige dualiteit die bestaat in de natuur (hemel en aarde, licht en donker, heet en koud)

    De 4 "Gye", balken, in de hoeken van de vlag zijn gebaseerd op het Um en Yang principe van licht en donker. Hun locaties duiden op de vier punten van het kompas.

  • Het teken linksonder vertegenwoordigt vuur. Haar positie duidt op de vroege morgen en het eerste licht.
  • Het teken linksboven staat voor hemel. Haar plaatsing duidt op de heldere zonneschijn als de zon zich in het zuiden bevindt.
  • Het teken rechtsboven staat duidt op water. Haar locatie is het westen waar de zon ondergaat.
  • Het teken rechtsonder is de aarde. Haar positie geeft de nacht aan als de zon onzichtbaar is.
    Samen brengen deze symbolen de mysteries van het universum tot uitdrukking.

    Naar boven
    Draken uit het verre Oosten


    Draken uit het verre Oosten
    Oosterse draken kunnen komen uit Korea, Japan of China. Tussen deze draken zijn kleine, maar subtiele verschillen. Vele verschillende dieren zitten verwerkt in het lichaam van een draak. Bijvoorbeeld: De draak heeft het lijf van een slang, de buik van een kikker, de schubben van een karper, de kop van een kameel, de hoornen van een groot hert de ogen van een haas, de poten en klauwen van een arend en een tijger.

    De verschillen tussen de Draken
    Chinese draken hebben vijf tenen. De Chinezen geloven dat alle oosterse draken uit China komen. Ook geloven zij, dat als de draak uit China weg vliegt naar een ander Aziatisch- land, hij tenen zal verliezen hoe verder hij weggaat. In Korea zal hij nog maar vier tenen hebben en in Japan maar drie. Japanse draken hebben maar drie tenen, ook zij geloven dat de draak oorspronkelijk uit Japan komt. En hun verhaal is dat de draak meer tenen erbij krijgt, hoe verder de draak zich verwijderd van Japan. Koreaanse draken hebben volgens de overlevering vier tenen. Ook zij zijn overtuigd dat de draak van oorsprong uit Korea komt, en dat als de draak naar China gaat hij er tenen bij krijgt en naar Japan zijn tenen kwijt raakt.


    Het verschil tussen vrouwelijke en mannelijke Draken
    Een interessant verschil is bijvoorbeeld: Mannelijke draken hebben meestal een staart met de vorm van een klaverenblad. En een vrouwelijke draak heeft een staart in de vorm van een waaier. De draken worden meestal afgebeeld in de lucht tussen de wolken. Ook wordt de draak wel eens met een parel in zijn klauw afgebeeld. Wat uitbeeld: de parel van wijsheid. Een ander verschil is dat de mannelijke draak zijn hoornen verder voorop zijn kop draagt en dat deze groter zijn en opvallender uitsteken.

    Vrouwelijke draken hebben mooiere manen, ze zijn voller en zien er mooi uit. De mannelijke draak heeft manen in de vorm van kammen. De neus van de vrouwelijke draak is over het algemeen rechter, de schubben zijn dunner en vooral kleiner en zij hebben een dikker lijf.


    Oosterse draken
    Er zijn negen verschillende soorten draken, als je alleen de Oosterse draken in acht neemt. Negen is ook het geluksgetal in China. Je hebt, de gehoornde draak, de hemelse draak, de spirituele draak, de gevleugelde draak, de draak van de verborgen schatten, de kronkelende draak, de gele draak en de koningsdraak. Elk van deze draken hebben hun eigen specialiteiten.

  • De gehoornde draak is de meest krachtigste draak uit het verre oosten. Hij is compleet doof en hij heeft de kracht om regen te maken. Zijn kop is in afbeeldingen meestal gericht naar het zuiden en zijn staart naar het noorden. Ook symboliseert hij het oosten en de zon.
  • De hemelse draak beschermden het verblijf van de goden.
  • De gevleugelde draak, de enige vliegende draak.
  • De spirituele draak maakte regen en wind voor de mensheid.
  • De draak van de verborgen schatten bewaakte de rijkdommen.
  • De kronkelende draak leefde in het water, oorspronkelijk in meren en in zeer diepe wateren.
  • De gele draak was zeer belangrijk, hij verbleef boven het water en hielp de keizer Fu Shi bij het tentoonstellen van zijn geschriften.
  • De Koningsdraak bestaat eigenlijk uit vier draken, en deze draken waakten over de vier seizoenen. Hij werd zeer gerespecteerd en vereerd, de Chinezen wenden zich tot hem als er te weinig of geen regen viel. Deze draken leven in het noord, zuid, oost of westerse wateren.

    Hoe konden zij vliegen.
    Zoals de meeste Westerse draken, hebben Oosterse draken over het algemeen geen vleugels. Behalve, de Chinese draak, genaamd Ying Lung, dat was de enige Oosterse draak die wel vleugels had. Hoe deze andere Oosterse draken wel konden vliegen, komt doordat de Oosterse mensen deze draken als magische wezens zagen. Daardoor de vanzelf- sprekendheid hebben dat zij zich door de lucht konden verplaatsten.


    De Chinese draak
    De Chinese draak (genoemd Long) wordt gezien als een teken van geluk.
    Hij is een van de vier Hemelse dieren (de Fenics,Schilpad en de Eenhoorn)
    De draak word ook gezien als de stichter van het keizerlijke familie.

    Er zijn duidelijke verschillen tussen draken uit het Oosten en uit het Westen.
    Aziatische draken spuwen geen vuur en hebben over het algemeen geen vleugels.
    Zij kunnen vliegen door magie (zoals zij daar geloven).
    Deze draken zijn ook niet boosaardig maar vriendelijk wijs en hulpvaardig en sommige draken dragen een drakenparel (de parel van wijsheid) bij zich.
    De draken worden geboren uit een ei als waterslangen die later weer uitgroeien tot draken.

    Zoals vroeger gebruikelijk was geloofde men in Azie en ook in Europa in mythologische verschijningen die ook rampen konden veroorzaken als zij ontstemt raakte.

    Er zijn draken die de rivieren, meren en andere wateren bewaken.
    Als je deze draken kwaad maakt dan laten zij de oevers laten overstromen.
    Andere draken konden regen of storm veroorzaken.
    Ook bewaakte zij de Keizer en de Hemel.

    Lung is de grootste draak in de Chinese legende.
    Hij is de Keizer van de Hemel, heeft poten van een tijger een kop van hond de oren van een os en de klauwen van een arend.
    Hij heeft een machtige stem en zijn adem die veroorzaken de wolken.

    De Keizer draak is de beroemdste draak.
    Keizers van China zouden van hem afstammen en de eerste Keizer van China zou zelfs een drakenstaart hebben gehad volgens de legende.
    De draak was in China het symbool van de Keizer.

    De Japanse draak
    De Japanse draak is een legendarisch wezen en heeft ook geen vleugels.
    Over het algemeen wordt de Japanse draken het zelfde beschreven als de Chinese en Koreaanse draken.

    Er zijn wel enkele verschillen; In tegen stelling tot Chinese en Koreaanse draken heeft deze maar drie klauwen aan zijn poten.
    Ook is de uitdrukking van de kop van de Japanse draak wat afschrikwekkender.
    Over deze draak wordt verteld dat hij wensen kan laten uitkomen.

    Net als in China wordt ook de Keizer afstammeling van de draak beschouwd.
    Nog steeds is de draak symbool van de huidige keizer van China.

    Japan behoort tot de meest actieve vulkaan en aardschokgebieden van de wereld.
    Vroeger dacht men als er een aardbeving was, dat de draak die diep onder de grond de schatten bewaakte zich eens in de zoveel tijd omdraaide.
    Ook hier werden bij sommige natuurrampen de draken aangewezen als veroorzaker omdat zij ergens kwaad over waren.

    De Koreaanse draak
    Een Koreaanse draak is ook een wezen in de Koreaanse mythologie.
    Oorspronkelijk heeft de Koreaanse draak vier tenen (klauwen) aan elke poot, maar als hij te lang op de grond is geweest dan verliest hij een teen van elke poot.
    Er zijn ook meerdere draken in Korea net als in China en Japan.
    De bekenste draak is de Yong hij is de krachtigste luchtdraak.
    Mudjeok e Yong betekend vrij vertaald "de strijdende draak".

    Een andere draak heet Yo hij is de water en oceaandraak.
    Hij ziet het zelfde uit als de Yong maar heeft geen hoorns.
    Koreaanse vissers zeggen dan ook dat het eigenlijk een zeeslang is.

    Dan is er ook de Kyo de bergdraak deze bewaakt de bergen.

    Ook deze draken kunnen rampspoed veroorzaken als zij kwaad worden gemaakt.
    De Koreaanse draken kan men sterk vergelijken met de Chinese draken uit de Chinese mythologie.


    Word vervolgd!

    Naar boven



  • In samenwerking met: